පළමු කොටසින්....

ඇහැරෙන්නෙපා හිත...

ඉතින්

ආදරෙයි...

පොරොන්දු

ගැළපීම

අළු පාට වලාකුළු

යෝජනාව...

මඟ බලා ඉන්නම්...

කවියාගේ බිරිද...

කාලයට ඉඩදී බලා ඉමු අපි අපේ වෙනකං...

සඳ නික්මිණ...

පුලුවන්ද..... ?

පළමු කොටසින්...

නුඹේ සිනහව

නෙතු ගැටෙද්දී

ඈ,

හිරු කිරණ වැටෙන

නිමේෂයෙන් බොදව යන

සීතලම සීතල උදෑසන

හිරු මල

විකසිතවන්නට පෙර

නිල දිය මත දිළෙන

නෙළුම් පතක රැදි

පුංචිම පුංචි

පිනි බිංදුවක් මැයි

නුඹේ සිනහව........

හීන....

ඇරඹුමට පෙර

නිමාවක් දැක

සිනාසෙන්නට ඉඟිමරන්

පෙරුම් පුරමින්

පෙම් කළේ ඈ

මුළු හදින්,

රැයෙහි සුන්දර සිහිනෙකී...

නෙතු කෙවෙනි තුළ

සැරිසරන්

සක්මනින් නික්මෙනින්

පාළු අදුරේම

රැය නිවී

පුර හදට හිමි

රැයම වී

තරු මඬුලු සැම

රොක් වෙවී

ගෙවූ කාලය සැඟවුනී

කාලයයි මේ උදා වූ

අත්මිදෙමි ඒ සිහිනෙකී...!

හිනාවෙන්න....

කෑගහල අඩනකොට

හිතේ දුක හේදෙනවා හොදටෝම

කෑගහල හිනාවෙන්නේ
හෝදලා යවන්න බැරි තරමටම
හිතේ දුක වැඩි හින්දා

කෑගහල අඬන්න බැරිකමට
කෑගහල හිනාවෙන කොට
අඬවන්න එපා මාව.............

කවි පොතක්...!

එකම එක හීනෙකින්

හිත පිරිලා තියෙන්නේ

එළිදකින්නත් බැරිමමත් නෑ.

ලොකුම ලොකු කන්දක්

නැගලා බහිනවා වගේ තමයි.

පල්ලම ලේසියෙන් බැහැතෑකි

ඒත්,

කන්ද කොහොම නගින්නද

දැන්නම් හිතේ හයියත්

ටිකෙන් ටික අඩුවෙනවා

අහපු දේවල් හින්දා

කොහොම වියදම් කරන්නද මන්ද

වියදම් කරන හරි

ගස් වලින් කඩන්නද...

හීන නොදකිනවා නම් හොදයි.

පුදුම වියදමක් නේ

හකුලලා පැත්තකට කරලාවත් තියනවා,

හිතේ කොහේහරි මුල්ලක

දැනට....

පුළුවන් දවසක උප්පද්දවන්න......